મુંબઈના જુહુ, પવનહંસ ઍરપોર્ટ પર એક સિક્સસીટર પ્રાઇવેટ જેટ ઊડવાની તૈયારીમાં હતું. એમાં ચાર જણ હતા. એક માણસ, જે બાકીના ત્રણનો બૉસ-સાહેબ દેખાતો હતો અને તેણે ખાદીના સફેદ લેંઘો-ઝભ્ભો પહેર્યા હતા.
ઇલસ્ટ્રેશન
મુંબઈના જુહુ, પવનહંસ ઍરપોર્ટ પર એક સિક્સસીટર પ્રાઇવેટ જેટ ઊડવાની તૈયારીમાં હતું. એમાં ચાર જણ હતા. એક માણસ, જે બાકીના ત્રણનો બૉસ-સાહેબ દેખાતો હતો અને તેણે ખાદીના સફેદ લેંઘો-ઝભ્ભો પહેર્યા હતા. પગમાં કોલ્હાપુરી ચંપલ સાથે તે સાદગીની મૂર્તિ દેખાતો હતો. તેના જમણા હાથના કાંડામાં રુદ્રાક્ષની માળાઓ લપેટાયેલી હતી અને ડાબા હાથમાં લેધર-બેલ્ટ સાથે ભારતીય બનાવટની મોટા ડાયલની ઘડિયાળ હતી. ટિન્ટેડ ગ્લાસવાળાં ચશ્માંમાંથી દેખાતી તેની આંખો કોઈ બાજ કે વાઘની આંખ જેવી શિકારી અને ઝનૂની હતી. ક્લીન શેવ્ડ, ગાઢી મૂછો સાથેનો તેનો અત્યંત સોહામણો, દેખાવડો કહી શકાય એવો ચહેરો જોઈને તેની ઉંમરનો અંદાજ લગાવવો અઘરો હતો. ફાઇલો જોતી વખતે તેના ચહેરા પર આવતું સ્મિત કોઈ પણ સ્ત્રીને ચુંબકની જેમ ખેંચી શકે એવું, સહજ અને આકર્ષક હતું.


