થૅન્ક યુ 2020

Updated: 27th December, 2020 18:19 IST | Shilpa Bhanushali
  • આ વર્ષે હોમમેકરમાંથી ડાયરેક્ટ ઑન્ટ્રપ્રનર બનવાનો મોકો મળ્યો દાદરની પારસી કૉલોનીમાં રહેતાં પ્રતીક્ષા સંગોઈએ ક્યારેય વિચાર્યું નહોતું કે તેમની કરીઅર બનશે. પોતે કોઈ બિઝનેસ કરશે, પરંતુ કોવિડને કારણે જે લૉકડાઉન આવ્યું અને એમાં જે ફાજલ સમય મળ્યો એથી તેઓ ૪૯ વર્ષે હાઉસવાઇફમાંથી ઑન્ટ્રપ્રનર બની ગયાં. બે દીકરી અને એક દીકરાનાં મમ્મી પ્રતીક્ષાબહેન કહે છે, ‘ચાર વર્ષ પહેલાં હું જસ્ટ શોખ ખાતર સોપ મેકિંગ શીખી. જ્યારે શીખતી હતી ત્યારે જરાય એવો ખ્યાલ કે વિચાર નહોતો કે આ કેળવણીને હું મારી કરીઅર બનાવી શકીશ. હા, મને બિઝનેસ કરવાનું ગમે, પોતાનું આગવું કામકાજ હોય કે ફૅમિલીના ધંધામાં હેલ્પ કરું એવી તમન્ના ખરી; પરંતુ બાળકોનો ઉછેર, ઘરની અન્ય જવાબદારીઓ, સામાજિક વ્યવહાર વગેરેને કારણે ક્યારેય મારી તમન્નાને મેં સિરિયસલી નહોતી લીધી.’ સોપ કેમિસ્ટ્રી નામે હૅન્ડમેડ સોપ બનાવતાં પ્રતીક્ષાબહેન કહે છે, ‘લોકડાઉન આવ્યું અને બધા જ ઘરે હતા. અમે બહુ મજા કરી. સરસ ફૅમિલી-ટાઇમ ગાળ્યો. ત્યાં અચાનક ચાર મહિના પહેલાં મારી એક ફ્રેન્ડે મને સોપમેકિંગનું યાદ દેવડાવ્યું અને કહ્યું કે ‘અત્યારે ક્યાંય આવવા-જવાનું નથી તો ટાઇમ સ્ટૅન્ડ માટે સોપ બનાવને.’ મેં એ બધો સામાન કાઢ્યો અને એમાંથી થોડા-થોડા સાબુ હાથે બનાવ્યા. મારી દીકરીએ પણ એમાં રસ લીધો અને એના શેપ્સ, પૅકિંગ, વગેરેનું ડિઝાઇનિંગ કર્યું. ત્યાં એક દિવસ અમારા ઘરે ગેસ્ટ આવ્યા. તેઓ અમારા માટે ગિફ્ટ લાવ્યા હતા. સામે મારે પણ તેમને કાંઈક ભેટ આપવી હતી એટલે મેં મારા હૅન્ડમેડ સોપ આપ્યા. ચાર દિવસ બાદ તેમનો ફોન આવ્યો અને મને કહ્યું, ‘તારા સોપ તો ફર્સ્ટક્લાસ છે. મારી જૂની ખંજવાળ બંધ થઈ ગઈ.’ આ સાંભળીને હું અને બધા ફૅમિલી-મેમ્બર્સ એકદમ મોટિવેટ થઈ ગયાં અને બધાએ મને આમાં આગળ વધવા પુશ કરી. મોટી દીકરી ગ્રાફિક ડિઝાઇનર છે. તેણે પ્રોડક્ટને ડિઝાઇન કરી. ઇન્સ્ટા અને ફેસબુક-પેજ બનાવ્યાં. ઍન્ડ આઇ ગૉટ ઇમિડિયેટ રિસ્પૉન્સ. એમાંય દિવાલી-ગિફ્ટ તરીકે અમારી પ્રોડક્ટને બહુ સરસ રિસ્પૉન્સ મળ્યો. હવે હું સોપ સાથે લોશન, બૉડી સ્ક્રબ, બૉડી બટર પણ બનાવું છું.’ પ્રતીક્ષાબહેન આગળ ઉમેરે છે, ‘૨૦૨૦ના વર્ષે મને ૪૯ વર્ષે એક સિમ્પલ હોમમેકરમાંથી ઑન્ટ્રપ્રનર બનવાનો ચાન્ચ આપ્યો. આઇ વિલ ઑલવેઝ થૅન્ક ફુલ ટુ ધિસ યર.’

    આ વર્ષે હોમમેકરમાંથી ડાયરેક્ટ ઑન્ટ્રપ્રનર બનવાનો મોકો મળ્યો
    દાદરની પારસી કૉલોનીમાં રહેતાં પ્રતીક્ષા સંગોઈએ ક્યારેય વિચાર્યું નહોતું કે તેમની કરીઅર બનશે. પોતે કોઈ બિઝનેસ કરશે, પરંતુ કોવિડને કારણે જે લૉકડાઉન આવ્યું અને એમાં જે ફાજલ સમય મળ્યો એથી તેઓ ૪૯ વર્ષે હાઉસવાઇફમાંથી ઑન્ટ્રપ્રનર બની ગયાં. બે દીકરી અને એક દીકરાનાં મમ્મી પ્રતીક્ષાબહેન કહે છે, ‘ચાર વર્ષ પહેલાં હું જસ્ટ શોખ ખાતર સોપ મેકિંગ શીખી. જ્યારે શીખતી હતી ત્યારે જરાય એવો ખ્યાલ કે વિચાર નહોતો કે આ કેળવણીને હું મારી કરીઅર બનાવી શકીશ. હા, મને બિઝનેસ કરવાનું ગમે, પોતાનું આગવું કામકાજ હોય કે ફૅમિલીના ધંધામાં હેલ્પ કરું એવી તમન્ના ખરી; પરંતુ બાળકોનો ઉછેર, ઘરની અન્ય જવાબદારીઓ, સામાજિક વ્યવહાર વગેરેને કારણે ક્યારેય મારી તમન્નાને મેં સિરિયસલી નહોતી લીધી.’

    સોપ કેમિસ્ટ્રી નામે હૅન્ડમેડ સોપ બનાવતાં પ્રતીક્ષાબહેન કહે છે, ‘લોકડાઉન આવ્યું અને બધા જ ઘરે હતા. અમે બહુ મજા કરી. સરસ ફૅમિલી-ટાઇમ ગાળ્યો. ત્યાં અચાનક ચાર મહિના પહેલાં મારી એક ફ્રેન્ડે મને સોપમેકિંગનું યાદ દેવડાવ્યું અને કહ્યું કે ‘અત્યારે ક્યાંય આવવા-જવાનું નથી તો ટાઇમ સ્ટૅન્ડ માટે સોપ બનાવને.’ મેં એ બધો સામાન કાઢ્યો અને એમાંથી થોડા-થોડા સાબુ હાથે બનાવ્યા. મારી દીકરીએ પણ એમાં રસ લીધો અને એના શેપ્સ, પૅકિંગ, વગેરેનું ડિઝાઇનિંગ કર્યું. ત્યાં એક દિવસ અમારા ઘરે ગેસ્ટ આવ્યા. તેઓ અમારા માટે ગિફ્ટ લાવ્યા હતા. સામે મારે પણ તેમને કાંઈક ભેટ આપવી હતી એટલે મેં મારા હૅન્ડમેડ સોપ આપ્યા. ચાર દિવસ બાદ તેમનો ફોન આવ્યો અને મને કહ્યું, ‘તારા સોપ તો ફર્સ્ટક્લાસ છે. મારી જૂની ખંજવાળ બંધ થઈ ગઈ.’ આ સાંભળીને હું અને બધા ફૅમિલી-મેમ્બર્સ એકદમ મોટિવેટ થઈ ગયાં અને બધાએ મને આમાં આગળ વધવા પુશ કરી. મોટી દીકરી ગ્રાફિક ડિઝાઇનર છે. તેણે પ્રોડક્ટને ડિઝાઇન કરી. ઇન્સ્ટા અને ફેસબુક-પેજ બનાવ્યાં. ઍન્ડ આઇ ગૉટ ઇમિડિયેટ રિસ્પૉન્સ. એમાંય દિવાલી-ગિફ્ટ તરીકે અમારી પ્રોડક્ટને બહુ સરસ રિસ્પૉન્સ મળ્યો. હવે હું સોપ સાથે લોશન, બૉડી સ્ક્રબ, બૉડી બટર પણ બનાવું છું.’
    પ્રતીક્ષાબહેન આગળ ઉમેરે છે, ‘૨૦૨૦ના વર્ષે મને ૪૯ વર્ષે એક સિમ્પલ હોમમેકરમાંથી ઑન્ટ્રપ્રનર બનવાનો ચાન્ચ આપ્યો. આઇ વિલ ઑલવેઝ થૅન્ક ફુલ ટુ ધિસ યર.’

    1/6
  • ડ્રીમ સિટીમાં ડ્રીમ જૉબ ને સાથે ઓરેગામી આર્ટને ફરી તાજી કરવાનો મોકો મળ્યો ૨૩ વર્ષની માન્યતા આશરાએ એમબીએમાં ઍડ્મિશન લીધું ત્યારથી જ નક્કી કરી લીધું હતું તે તેને માર્કેટિંગમાં જ મેજર કરવું છે અને એફએમસીજીમાં જ જૉબ કરવી છે. નેસ્લે કંપનીમાં માર્કેટિંગ ટ્રેઇનીની જૉબ મળતાં અઠવાડિયા પહેલાં જ અમદાવાદથી મુંબઈ શિફ્ટ થયેલી માન્યતા કહે છે, ‘લોકો માટે ૨૦૨૦ ભલે પેન્ડેમિક રહ્યું હોય, મારે માટે એ અઢળક પ્રેઝન્ટ લઈને આવ્યું. એક નહીં, મને ત્રણ-ત્રણ રિવૉર્ડ્સ આપ્યા આ વરસે. પ્રાયોરિટી-વાઇઝ કહું તો ડ્રીમ સિટીમાં ડ્રીમ જૉબ મળ્યો એ પહેલા નંબરે આવે. મને બીચ બહુ ગમે, મુંબઈ સિટી બહુ ગમે અને પ્રોફેશનલ ગ્રોથ અહીં જ થાય એટલે આ શહેરમાં રહેવાનો ધખારો તો બહુ પહેલાંથી જ હતો. કરીઅર બનાવવા પર ફોકસ કર્યું ત્યારથી જ સતત મુંબઈ બૅક ઑફ ધ માઇન્ડમાં રહે. એટલે જ્યારે લાસ્ટ મન્થ મને અપૉઇન્ટમેન્ટ-લેટર મળ્યો ત્યારે તો હું સાતમા આસમાનમાં જ હતી કે હવે આઇ વિલ સ્ટે ઇન મુંબઈ, વર્ક ઇન મુંબઈ, એન્જૉય મુંબઈ.’ આ વર્ષે ફેબ્રુઆરીમાં ગાંધીનગરની ખ્યાતનામ કૉલેજમાંથી બિઝનેસ ઍડ્મિનિસ્ટ્રેશનમાં માસ્ટર્સ કરનારી માન્યતા કહે છે, ‘સેકન્ડ બેસ્ટ થિંગ હૅપન્ડ ટુ મી કે હું કૉલેજમાં ફર્સ્ટ રૅન્ક આવી. મને ગોલ્ડ મેડલ મળ્યો. મારી બે વર્ષની મહેનત ફળી. થર્ડ-ફોર્થ ક્રમાંકે હોઈશ એવો વિશ્વાસ હતો. બટ, ટૉપ ઇન ધ ક્લાસ અને ગોલ્ડ મેડલિસ્ટ હોવું એ સુખદ આંચકો હતો. અમારું કૉન્વોકેશન ડિજિટલી થયું હતું, જેમાં આપણા વડા પ્રધાન નરેન્દ્ર મોદી અને મુકેશ અંબાણી હાજર હતા. એ આખી ઘટના અમેઝિંગ રહી અને મેં જ્યારે મારા પેરન્ટ્સને ગોલ્ડ મેડલ આપ્યો ત્યારે તેમની આંખોમાં જે ચમક જોઈ એ આજ સુધી ક્યારેય નથી જોઈ.’ હવે, ત્રીજા ઇનામની વાત કહું તો... એમ કહેતાં ઓરેગામી આર્ટ શીખવતી માન્યતા આગળ કહે છે, ‘હું ૯-૧૦ વર્ષની હોઈશ ત્યારે ઓરેગામીના ક્લાસ કરતી. બે વર્ષ એ કર્યા પછી તો બધું જ અભરાઈએ ચડી ગયું, પણ લૉકડાઉન થયું એમાં એક દિવસ ઘરની સાફસફાઈ કરતાં મમ્મીએ મારો એ જૂનો ખજાનો કાઢ્યો અને અચાનક મારામાં ઓરેગામી માતા પ્રવેશી ગયાં. હું બેસી ગઈ અવનવાં ક્રીએચર્સ બનાવવા. ફરીથી આ કળાનાં પુસ્તકો રિફર કર્યાં, એના એક્સપર્ટ પાસેથી ઑનલાઇન શીખી અને વન ફાઇન ડે મેં મારું ઇન્સ્ટા-પેજ સ્ટાર્ટ કર્યું. નાઉ, હું ઑનલાઇન-ઑફલાઇન ઓરેગામી શીખવું છું. મને બહુ મજા આવે છે. અત્યારે વિચારું છું કે નૉર્મલ કન્ડિશનમાં મારું ભણવાનું પૂરું થતાં જ મને જૉબ મળી જાત તો આ ઓરેગામી તો માળિયે જ પડ્યું રહેત અને મારો આર્ટિસ્ટિક એક્સપેક્ટ પણ ધરબાઈ રહેત. આવા કારણસર ૨૦૨૦ મારી મેમરીમાં પૉઝિટિવલી યાદ રહેશે.’

    ડ્રીમ સિટીમાં ડ્રીમ જૉબ ને સાથે ઓરેગામી આર્ટને ફરી તાજી કરવાનો મોકો મળ્યો
    ૨૩ વર્ષની માન્યતા આશરાએ એમબીએમાં ઍડ્મિશન લીધું ત્યારથી જ નક્કી કરી લીધું હતું તે તેને માર્કેટિંગમાં જ મેજર કરવું છે અને એફએમસીજીમાં જ જૉબ કરવી છે. નેસ્લે કંપનીમાં માર્કેટિંગ ટ્રેઇનીની જૉબ મળતાં અઠવાડિયા પહેલાં જ અમદાવાદથી મુંબઈ શિફ્ટ થયેલી માન્યતા કહે છે, ‘લોકો માટે ૨૦૨૦ ભલે પેન્ડેમિક રહ્યું હોય, મારે માટે એ અઢળક પ્રેઝન્ટ લઈને આવ્યું. એક નહીં, મને ત્રણ-ત્રણ રિવૉર્ડ્સ આપ્યા આ વરસે. પ્રાયોરિટી-વાઇઝ કહું તો ડ્રીમ સિટીમાં ડ્રીમ જૉબ મળ્યો એ પહેલા નંબરે આવે. મને બીચ બહુ ગમે, મુંબઈ સિટી બહુ ગમે અને પ્રોફેશનલ ગ્રોથ અહીં જ થાય એટલે આ શહેરમાં રહેવાનો ધખારો તો બહુ પહેલાંથી જ હતો. કરીઅર બનાવવા પર ફોકસ કર્યું ત્યારથી જ સતત મુંબઈ બૅક ઑફ ધ માઇન્ડમાં રહે. એટલે જ્યારે લાસ્ટ મન્થ મને અપૉઇન્ટમેન્ટ-લેટર મળ્યો ત્યારે તો હું સાતમા આસમાનમાં જ હતી કે હવે આઇ વિલ સ્ટે ઇન મુંબઈ, વર્ક ઇન મુંબઈ, એન્જૉય મુંબઈ.’

    આ વર્ષે ફેબ્રુઆરીમાં ગાંધીનગરની ખ્યાતનામ કૉલેજમાંથી બિઝનેસ ઍડ્મિનિસ્ટ્રેશનમાં માસ્ટર્સ કરનારી માન્યતા કહે છે, ‘સેકન્ડ બેસ્ટ થિંગ હૅપન્ડ ટુ મી કે હું કૉલેજમાં ફર્સ્ટ રૅન્ક આવી. મને ગોલ્ડ મેડલ મળ્યો. મારી બે વર્ષની મહેનત ફળી. થર્ડ-ફોર્થ ક્રમાંકે હોઈશ એવો વિશ્વાસ હતો. બટ, ટૉપ ઇન ધ ક્લાસ અને ગોલ્ડ મેડલિસ્ટ હોવું એ સુખદ આંચકો હતો. અમારું કૉન્વોકેશન ડિજિટલી થયું હતું, જેમાં આપણા વડા પ્રધાન નરેન્દ્ર મોદી અને મુકેશ અંબાણી હાજર હતા. એ આખી ઘટના અમેઝિંગ રહી અને મેં જ્યારે મારા પેરન્ટ્સને ગોલ્ડ મેડલ આપ્યો ત્યારે તેમની આંખોમાં જે ચમક જોઈ એ આજ સુધી ક્યારેય નથી જોઈ.’
    હવે, ત્રીજા ઇનામની વાત કહું તો... એમ કહેતાં ઓરેગામી આર્ટ શીખવતી માન્યતા આગળ કહે છે, ‘હું ૯-૧૦ વર્ષની હોઈશ ત્યારે ઓરેગામીના ક્લાસ કરતી. બે વર્ષ એ કર્યા પછી તો બધું જ અભરાઈએ ચડી ગયું, પણ લૉકડાઉન થયું એમાં એક દિવસ ઘરની સાફસફાઈ કરતાં મમ્મીએ મારો એ જૂનો ખજાનો કાઢ્યો અને અચાનક મારામાં ઓરેગામી માતા પ્રવેશી ગયાં. હું બેસી ગઈ અવનવાં ક્રીએચર્સ બનાવવા. ફરીથી આ કળાનાં પુસ્તકો રિફર કર્યાં, એના એક્સપર્ટ પાસેથી ઑનલાઇન શીખી અને વન ફાઇન ડે મેં મારું ઇન્સ્ટા-પેજ સ્ટાર્ટ કર્યું. નાઉ, હું ઑનલાઇન-ઑફલાઇન ઓરેગામી શીખવું છું. મને બહુ મજા આવે છે. અત્યારે વિચારું છું કે નૉર્મલ કન્ડિશનમાં મારું ભણવાનું પૂરું થતાં જ મને જૉબ મળી જાત તો આ ઓરેગામી તો માળિયે જ પડ્યું રહેત અને મારો આર્ટિસ્ટિક એક્સપેક્ટ પણ ધરબાઈ રહેત. આવા કારણસર ૨૦૨૦ મારી મેમરીમાં પૉઝિટિવલી યાદ રહેશે.’

    2/6
  • વો ફુર્સત કે રાતદિનઃ ચિંતન-મનન અને લાગણીઓને શબ્દદેહ આપવાનો મોકો મળ્યો ગ્રૅજ્યુએશન પછી દિવસના ૧૮ કલાક એમ્પ્લૉઈ, ટીચર, વાઇફ, મધરના રોલ નિભાવતાં લતા જોષીને ૨૦૨૦ની સાલને એટલે થૅન્ક યુ કહેવું છે કે એપ્રિલ-મે મહિનામાં તેને જે ફુરસદ મળી છે જેની તેને વર્ષોથી ચાહત હતી. ૪૯ વર્ષનાં લતા જોષી કહે છે, ‘મેં વર્ષોથી કેટલાંક પુસ્તકો વાંચવાનું લિસ્ટ બનાવી રાખ્યું હતું, પરંતુ સવારે ૬ વાગ્યાથી શરૂ થતો દિવસ રાતે ૧૦ વાગ્યે પૂર્ણ થાય એટલે એ પુસ્તકો વાંચવાં તો દૂર, હું એને ખોલી પણ નહોતી શકતી, પણ આ કોરોનાએ અચાનક બધું ઠપ કરાવી નાખ્યું જેથી મારું વર્ષોજૂનું સપનું પૂર્ણ થયું.’ વીટી ઇન્ટરનૅશનલ સ્કૂલની ઍડ્મિન ઑફિસમાં કાર્યરત લતાબહેનનું ઑફિસ જવાનું જૂનથી તો શરૂ થઈ ગયું હતું એટલે બે મહિના અને એક અઠવાડિયાની જ રજા મળી. પણ એટલો ટાઇમ પણ મારે માટે ગોલ્ડન ટાઇમ હતો એમ કહેતાં કાંદિવલી-વેસ્ટમાં રહેતાં લતાબહેન ઉમેરે છે, ‘મેં પુસ્તકો વાંચ્યાં. સાથોસાથ એનું ચિંતન-મનન પણ કર્યું અને એ પછી મેં એના નિચોડને શબ્દદેહ આપ્યો. અફકોર્સ, આ ફક્ત મારા પોતાના માટે જ હતું, પરંતુ મારા લખવાના શોખને હું ફરી જાગ્રત કરી શકી. એ જ રીતે અચાનક આવેલો કોઈ વિચાર કે સ્પર્શી જતી નાની-નાની લાગણીઓને હું કાગળ પર ટપકાવી શકી એ એષણા આ વર્ષે પૂર્ણ થઈ. બીજું, મને હંમેશાં એક ઇચ્છા હતી કે દિવસની શરૂઆત હું ભગવાનના નામસ્મરણથી અને સરસ પુસ્તકો વાંચીને કરું, પણ ૭.૦૧ વાગ્યાની લોકલ ટ્રેન પકડવાના ચક્કરમાં એકેય દિવસ એવું કરવું શક્ય નહોતું બન્યું. ઘડિયાળના કાંટે જીવાતી જિંદગી મને ચાવી દીધેલી વ્યક્તિ બનાવી દીધી હતી. મને પોતાને, પોતાના વિશે જાણવાનો, સમજવાનો, મારા માઇન્ડ, સોલને શું જોઈએ છે એના વિશે વિચાર કરવાનો પણ સમય નહોતો જે આ વાઇરસે પૉસિબલ કર્યું. આ દિવસોમાં મેં મારા ઘરના દરેક ખૂણાને માણ્યો. આ બારીમાંથી દેખાતાં દૃશ્યો, પેલી સાઇડથી દેખાતો રોડ મેં આજ પહેલાં ક્યારેય નહોતો જોયો, જે આ નવરાશમાં હું જોઈ શકી. બીજી યાદગાર વાત કહું. લૉકડાઉનની શરૂઆતમાં જ મને હાઈ ફીવર આવી ગયો હતો. એમાં પેન્ડેમિકને કારણે વધુ ટેન્શન હતું ત્યારે મારી દીકરીએ જે મારું ધ્યાન રાખ્યું છે, ઘરની જવાબદારી સંભાળી છે એ જોઈને માંદગી આવી છતાં હું ખુશ હતી.’ લતા જોષીને બીજો આનંદ એ છે કે તે તેની મમ્મી માટે જે ફીલ કરતાં હતાં એ લખીને મમ્મીને જન્મદિવસની ભેટરૂપે આપ્યું. લતાબહેન કહે છે, ‘મારા પપ્પા જેને અમે બાપુજી કહેતા તે બે વર્ષ પહેલાં એક્સપાયર થઈ ગયા. મને તેમના પ્રત્યે ખૂબ લાગણી હતી, પણ હું ક્યારેય તેમને જતાવી ન શકી. મારી પાસે ક્યારેય એવો સમય જ નહોતો, પણ એ બે મહિનામાં મને બાપુજી ઘણી વખત યાદ આવ્યા અને મેં એ લાગણીને કલમથી કાગળ પર ઉતારી. પછી થયું બાપુજીની હયાતીમાં તો મેં ક્યારેય મારી અનુભૂતિ તેમને જતાવી નહીં. મોડું કરી નાખ્યું, પણ હવે મારે લેટ નથી થવું. મારે મમ્મીને એ કહેવું જ છે જે હું તેમને માટે અનુભવું છું. એટલે તેમના જન્મદિવસે મેં તેમને પત્ર લખ્યો. આ કારણસર તો ૨૦૨૦ની હું હંમેશાં ઋણી રહીશ.’

    વો ફુર્સત કે રાતદિનઃ ચિંતન-મનન અને લાગણીઓને શબ્દદેહ આપવાનો મોકો મળ્યો
    ગ્રૅજ્યુએશન પછી દિવસના ૧૮ કલાક એમ્પ્લૉઈ, ટીચર, વાઇફ, મધરના રોલ નિભાવતાં લતા જોષીને ૨૦૨૦ની સાલને એટલે થૅન્ક યુ કહેવું છે કે એપ્રિલ-મે મહિનામાં તેને જે ફુરસદ મળી છે જેની તેને વર્ષોથી ચાહત હતી. ૪૯ વર્ષનાં લતા જોષી કહે છે, ‘મેં વર્ષોથી કેટલાંક પુસ્તકો વાંચવાનું લિસ્ટ બનાવી રાખ્યું હતું, પરંતુ સવારે ૬ વાગ્યાથી શરૂ થતો દિવસ રાતે ૧૦ વાગ્યે પૂર્ણ થાય એટલે એ પુસ્તકો વાંચવાં તો દૂર, હું એને ખોલી પણ નહોતી શકતી, પણ આ કોરોનાએ અચાનક બધું ઠપ કરાવી નાખ્યું જેથી મારું વર્ષોજૂનું સપનું પૂર્ણ થયું.’

    વીટી ઇન્ટરનૅશનલ સ્કૂલની ઍડ્મિન ઑફિસમાં કાર્યરત લતાબહેનનું ઑફિસ જવાનું જૂનથી તો શરૂ થઈ ગયું હતું એટલે બે મહિના અને એક અઠવાડિયાની જ રજા મળી. પણ એટલો ટાઇમ પણ મારે માટે ગોલ્ડન ટાઇમ હતો એમ કહેતાં કાંદિવલી-વેસ્ટમાં રહેતાં લતાબહેન ઉમેરે છે, ‘મેં પુસ્તકો વાંચ્યાં. સાથોસાથ એનું ચિંતન-મનન પણ કર્યું અને એ પછી મેં એના નિચોડને શબ્દદેહ આપ્યો. અફકોર્સ, આ ફક્ત મારા પોતાના માટે જ હતું, પરંતુ મારા લખવાના શોખને હું ફરી જાગ્રત કરી શકી. એ જ રીતે અચાનક આવેલો કોઈ વિચાર કે સ્પર્શી જતી નાની-નાની લાગણીઓને હું કાગળ પર ટપકાવી શકી એ એષણા આ વર્ષે પૂર્ણ થઈ. બીજું, મને હંમેશાં એક ઇચ્છા હતી કે દિવસની શરૂઆત હું ભગવાનના નામસ્મરણથી અને સરસ પુસ્તકો વાંચીને કરું, પણ ૭.૦૧ વાગ્યાની લોકલ ટ્રેન પકડવાના ચક્કરમાં એકેય દિવસ એવું કરવું શક્ય નહોતું બન્યું. ઘડિયાળના કાંટે જીવાતી જિંદગી મને ચાવી દીધેલી વ્યક્તિ બનાવી દીધી હતી. મને પોતાને, પોતાના વિશે જાણવાનો, સમજવાનો, મારા માઇન્ડ, સોલને શું જોઈએ છે એના વિશે વિચાર કરવાનો પણ સમય નહોતો જે આ વાઇરસે પૉસિબલ કર્યું. આ દિવસોમાં મેં મારા ઘરના દરેક ખૂણાને માણ્યો. આ બારીમાંથી દેખાતાં દૃશ્યો, પેલી સાઇડથી દેખાતો રોડ મેં આજ પહેલાં ક્યારેય નહોતો જોયો, જે આ નવરાશમાં હું જોઈ શકી. બીજી યાદગાર વાત કહું. લૉકડાઉનની શરૂઆતમાં જ મને હાઈ ફીવર આવી ગયો હતો. એમાં પેન્ડેમિકને કારણે વધુ ટેન્શન હતું ત્યારે મારી દીકરીએ જે મારું ધ્યાન રાખ્યું છે, ઘરની જવાબદારી સંભાળી છે એ જોઈને માંદગી આવી છતાં હું ખુશ હતી.’
    લતા જોષીને બીજો આનંદ એ છે કે તે તેની મમ્મી માટે જે ફીલ કરતાં હતાં એ લખીને મમ્મીને જન્મદિવસની ભેટરૂપે આપ્યું. લતાબહેન કહે છે, ‘મારા પપ્પા જેને અમે બાપુજી કહેતા તે બે વર્ષ પહેલાં એક્સપાયર થઈ ગયા. મને તેમના પ્રત્યે ખૂબ લાગણી હતી, પણ હું ક્યારેય તેમને જતાવી ન શકી. મારી પાસે ક્યારેય એવો સમય જ નહોતો, પણ એ બે મહિનામાં મને બાપુજી ઘણી વખત યાદ આવ્યા અને મેં એ લાગણીને કલમથી કાગળ પર ઉતારી. પછી થયું બાપુજીની હયાતીમાં તો મેં ક્યારેય મારી અનુભૂતિ તેમને જતાવી નહીં. મોડું કરી નાખ્યું, પણ હવે મારે લેટ નથી થવું. મારે મમ્મીને એ કહેવું જ છે જે હું તેમને માટે અનુભવું છું. એટલે તેમના જન્મદિવસે મેં તેમને પત્ર લખ્યો. આ કારણસર તો ૨૦૨૦ની હું હંમેશાં ઋણી રહીશ.’

    3/6
  • મેરે ઘર આઇ એક નન્હી પરી : ખરા અર્થમાં પેરન્ટહૂડ માણ્યું બોરીવલીમાં રહેતાં મનોજ અને રોમા શાહ માટે ૨૦૨૦નું વર્ષ તો અવિસ્મરીણય બની રહેવાનું હતું, કારણ કે ૨૯ એપ્રિલે તેમનું ફર્સ્ટ ચાઇલ્ડ આ વિશ્વમાં આવ્યું હતું. રોમા શાહ કહે છે, ‘લૉકડાઉન આવ્યું ત્યારે મારો આઠમો મહિનો ચાલી રહ્યો હતો. અમારામાં પહેલી ડિલિવરી સાસરે જ થાય. હું સાસરે જ હતી. લૉકડાઉન જાહેર થયું એટલે સવારે ૮ વાગ્યે નીકળીને રાતે ૧૦ વાગ્યે ઘરે પાછા આવતા મનોજને ઘરે રહેવાનું આવ્યું. મને તો જાણે લાડવો મળ્યો. આ મોસ્ટ બ્યુટિફુલ સાથે થોડા કન્ફ્યુઝિંગ ટાઇમમાં મને તેમનો ઇમોશનલ અને ફિઝિકલ સપોર્ટ મળ્યો. ખૂબ ગુડ ફીલિંગ હતી. એ પ્રેગ્નન્સીનોય એન્ડ ટાઇમ હોય એટલે થોડી તકલીફ હોય પણ એ પેઇન, એ પ્રૉબ્લેમ અમે સાથે સૉલ્વ કર્યા.’ મનોજ કહે છે, ‘પ્રેન્ગન્સીમાં સ્ત્રીઓને આમ થાય કે તેમ થાય એવું સાંભળ્યું હોય, પણ જોયું ન હોય એટલે બહુ સમજાયું ન હોય. ત્યારે ઘરે હોવાથી મેં રોમાના એ ફેસને બહુ નજીકથી જોયો. મૂડ સ્વિંગથી લઈને ફિઝિકલ મૂવમેન્ટમાં શું ચૅલેન્જિસ આવે એ લિટરલી મેં અનુભવ્યું અને એ જોઈને ખરેખર મને સ્ત્રી પ્રત્યે આદરભાવ ઓર વધી ગયો. એ જ રીતે કશ્વીનો બૉર્ન થયો. તેણે પહેલી વખત આંખો ખોલી, સ્માઇલ આપ્યું, ઊંધી થઈ, ભાંખોડિયે ચાલતી થઈ એ દરેક ચેષ્ટા મેં લાઇવ જોઈ.’ અકાઉન્ટ્સનું કામકાજ કરતા મનોજભાઈ ઉમેરે છે, ‘પેરન્ટ્સ થવું એક રિસ્પૉન્સિબિલિટી છે, પરંતુ મેં જે અનુભૂતિ કરી અને પછી મને એક્ઝૅક્ટલી એક ફાધર તરીકે, એક હસબન્ડ તરીકે શું ફરજ હોય એ ખરા અર્થમાં સમજાઈ. આ જે આખો અનુભવ થયો છે ને એ પેન્ડેમિક ન આવ્યું હોત તો ન થાત એટલે ૨૦૨૦નો એ માટે હું કાયમ આભારી રહીશ. એણે મને બેટર હ્યુમનબીઇંગ બનવાનો મોકો આપ્યો. મારું વર્ક-શિડ્યુલ એવું છે કે મારે મારા બાળકને વર્ટિકલી મોટું થતતું જ જોવાનું આવત. વિડિયો અને ફોટો દ્વારા જ મારે તેનું બાળપણ યાદ રાખવાનું રહેત, પણ હવે એ દરેક ક્ષણ મારા હૃદયમાં અંકિત થઈ ગઈ છે..’ રોમા ઉમેરે છે ‘અમે પ્રેગ્નન્સીથી લઈને પેરન્ટહૂડ ફક્ત મધર-ફાધર તરીકે જ નહીં, એઝ અ કપલ માણ્યું છે. જે નૉર્મલ ડેઝમાં અશક્ય હતું. જુલાઈથી મનોજનું વર્ક ફ્રૉમ હોમ શરૂ થઈ ગયું. પણ કશ્વીના બૉર્ન પછી એને પહેલા બે મહિના ૨૪ કલાક તેને માતા-પિતા બેઉનો સહેવાસ મળ્યો છે.’

    મેરે ઘર આઇ એક નન્હી પરી : ખરા અર્થમાં પેરન્ટહૂડ માણ્યું
    બોરીવલીમાં રહેતાં મનોજ અને રોમા શાહ માટે ૨૦૨૦નું વર્ષ તો અવિસ્મરીણય બની રહેવાનું હતું, કારણ કે ૨૯ એપ્રિલે તેમનું ફર્સ્ટ ચાઇલ્ડ આ વિશ્વમાં આવ્યું હતું. રોમા શાહ કહે છે, ‘લૉકડાઉન આવ્યું ત્યારે મારો આઠમો મહિનો ચાલી રહ્યો હતો. અમારામાં પહેલી ડિલિવરી સાસરે જ થાય. હું સાસરે જ હતી. લૉકડાઉન જાહેર થયું એટલે સવારે ૮ વાગ્યે નીકળીને રાતે ૧૦ વાગ્યે ઘરે પાછા આવતા મનોજને ઘરે રહેવાનું આવ્યું. મને તો જાણે લાડવો મળ્યો. આ મોસ્ટ બ્યુટિફુલ સાથે થોડા કન્ફ્યુઝિંગ ટાઇમમાં મને તેમનો ઇમોશનલ અને ફિઝિકલ સપોર્ટ મળ્યો. ખૂબ ગુડ ફીલિંગ હતી. એ પ્રેગ્નન્સીનોય એન્ડ ટાઇમ હોય એટલે થોડી તકલીફ હોય પણ એ પેઇન, એ પ્રૉબ્લેમ અમે સાથે સૉલ્વ કર્યા.’

    મનોજ કહે છે, ‘પ્રેન્ગન્સીમાં સ્ત્રીઓને આમ થાય કે તેમ થાય એવું સાંભળ્યું હોય, પણ જોયું ન હોય એટલે બહુ સમજાયું ન હોય. ત્યારે ઘરે હોવાથી મેં રોમાના એ ફેસને બહુ નજીકથી જોયો. મૂડ સ્વિંગથી લઈને ફિઝિકલ મૂવમેન્ટમાં શું ચૅલેન્જિસ આવે એ લિટરલી મેં અનુભવ્યું અને એ જોઈને ખરેખર મને સ્ત્રી પ્રત્યે આદરભાવ ઓર વધી ગયો. એ જ રીતે કશ્વીનો બૉર્ન થયો. તેણે પહેલી વખત આંખો ખોલી, સ્માઇલ આપ્યું, ઊંધી થઈ, ભાંખોડિયે ચાલતી થઈ એ દરેક ચેષ્ટા મેં લાઇવ જોઈ.’
    અકાઉન્ટ્સનું કામકાજ કરતા મનોજભાઈ ઉમેરે છે, ‘પેરન્ટ્સ થવું એક રિસ્પૉન્સિબિલિટી છે, પરંતુ મેં જે અનુભૂતિ કરી અને પછી મને એક્ઝૅક્ટલી એક ફાધર તરીકે, એક હસબન્ડ તરીકે શું ફરજ હોય એ ખરા અર્થમાં સમજાઈ. આ જે આખો અનુભવ થયો છે ને એ પેન્ડેમિક ન આવ્યું હોત તો ન થાત એટલે ૨૦૨૦નો એ માટે હું કાયમ આભારી રહીશ. એણે મને બેટર હ્યુમનબીઇંગ બનવાનો મોકો આપ્યો. મારું વર્ક-શિડ્યુલ એવું છે કે મારે મારા બાળકને વર્ટિકલી મોટું થતતું જ જોવાનું આવત. વિડિયો અને ફોટો દ્વારા જ મારે તેનું બાળપણ યાદ રાખવાનું રહેત, પણ હવે એ દરેક ક્ષણ મારા હૃદયમાં અંકિત થઈ ગઈ છે..’
    રોમા ઉમેરે છે ‘અમે પ્રેગ્નન્સીથી લઈને પેરન્ટહૂડ ફક્ત મધર-ફાધર તરીકે જ નહીં, એઝ અ કપલ માણ્યું છે. જે નૉર્મલ ડેઝમાં અશક્ય હતું. જુલાઈથી મનોજનું વર્ક ફ્રૉમ હોમ શરૂ થઈ ગયું. પણ કશ્વીના બૉર્ન પછી એને પહેલા બે મહિના ૨૪ કલાક તેને માતા-પિતા બેઉનો સહેવાસ મળ્યો છે.’

    4/6
  • આ વર્ષે સપનાનું ઘર મળ્યું અને એ પણ પેમેન્ટમાં ફાયદા સાથે મુંબઈમાં રોટલો મળી રહે પણ ઓટલો ન મળે. આ સપનોના શહેરમાં કામની કોઈ કમી નથી, પરંતુ ઘર લેવું એ લોઢાના ચણા ચાવવા જેવું મુશ્કેલ છે અને આવું કઠિન કામ કોરોનાના કપરા કાળમાં તો કેટલું પડકારરૂપ બની રહે, પણ કોરોનાકાળમાં ગોરેગામના શાહ દંપતીને લૉટરી લાગી. મિક્સચરનું માર્કેટિંગ કરતા ચૈતન્ય શાહ કહે છે, ‘છેલ્લાં પાંચ-સાત વર્ષથી અમે વિચારતાં હતાં કે દેરાસરની બાજુમાં ઘર લેવું છે. અત્યારે અમે જ્યાં રહીએ છીએ ત્યાંથી ૧૦ મિનિટ વૉકિંગ-ડિસ્ટન્સે દેરાસર છે, પરંતુ મારાં મમ્મીની એજ વધી રહી છે. તેમને માટે ચાલીને જવું થોડું અઘરું બને એ પહેલાં ઘર લેવું છે.’ ચૈતન્યભાઈનાં વાઇફ સ્વાતિ શાહ વાતનો દોર હાથમાં લેતાં કહે છે, ‘અનેક વર્ષોની મહેનત પછી થોડી મૂડી ભેગી થઈ એટલે દોઢ વર્ષ પહેલાંથી અમે ઘર જોવાનું શરૂ કર્યું. જોકે બજેટ બહુ રિસ્ટ્રિક્ટેડ હતું. નક્કી કરેલી રકમથી ઉપર જવું નહોતું. બસ, માત્ર એ જ પ્રાયોરિટી હતી કે દેરાસર નજીક જોઈએ. એ જ ચૉઇસને સેન્ટરમાં રાખીને અમે અનેક પશ્ચિમી પરામાં ઘર જોયાં, પણ બહુ મેળ બેસતો નહોતો. ત્યાં અમે જે ઘર લીધું એની ઑફર આવી. બજેટ વધી જતું હતું, પણ થયું કે જેવી જોઈએ છે એવી જગ્યા છે તો લેટ્સ પુશ અવરસેલ્ફ અને ૨૦૨૦ની શરૂઆતમાં અમે ટોકન મની આપ્યાં. આગળના માલિકનાં થોડાં પેમેન્ટ ડ્યુ હતાં એથી અમારું પેપરવર્ક ન થયું ત્યાં લૉકડાઉન આવ્યું.’ ચૈતન્યભાઈ કહે છે, ‘એ અમારે માટે આશીર્વાદરૂપ રહ્યું, કારણ કે પેપરવર્ક ન થયું એટલે અમને પેલા એક્સ્ટ્રા પૈસા ભેગા કરવાનો સમય મળી ગયો અને સરકારની સ્ટૅમ્પ-ડ્યુટીમાં પણ ઘટાડો આવ્યો એટલે અમને એ ફાયદો પણ થઈ ગયો.’ સ્વાતિબહેન કહે છે, ‘આમ દુનિયામાં ચારે તરફ તબાહી હતી, પણ આ સાલમાં અમારું સપનું આબાદ થયું. બેઉ બાળકો પણ ખુશ છે અને બા પણ ખુશ છે. ભલે હમણાં ત્યાં રહેવા નહીં જઈએ, પણ ૨૦૨૦માં અમને સપનાનું ઘર મળ્યું, પેમેન્ટમાં ફાયદો થયો એ ગુડ અને હૅપી ફીલિંગને લીધે અમે ૨૦૨૦ને થૅન્ક યુ કહીશું.’

    આ વર્ષે સપનાનું ઘર મળ્યું અને એ પણ પેમેન્ટમાં ફાયદા સાથે
    મુંબઈમાં રોટલો મળી રહે પણ ઓટલો ન મળે. આ સપનોના શહેરમાં કામની કોઈ કમી નથી, પરંતુ ઘર લેવું એ લોઢાના ચણા ચાવવા જેવું મુશ્કેલ છે અને આવું કઠિન કામ કોરોનાના કપરા કાળમાં તો કેટલું પડકારરૂપ બની રહે, પણ કોરોનાકાળમાં ગોરેગામના શાહ દંપતીને લૉટરી લાગી. મિક્સચરનું માર્કેટિંગ કરતા ચૈતન્ય શાહ કહે છે, ‘છેલ્લાં પાંચ-સાત વર્ષથી અમે વિચારતાં હતાં કે દેરાસરની બાજુમાં ઘર લેવું છે. અત્યારે અમે જ્યાં રહીએ છીએ ત્યાંથી ૧૦ મિનિટ વૉકિંગ-ડિસ્ટન્સે દેરાસર છે, પરંતુ મારાં મમ્મીની એજ વધી રહી છે. તેમને માટે ચાલીને જવું થોડું અઘરું બને એ પહેલાં ઘર લેવું છે.’

    ચૈતન્યભાઈનાં વાઇફ સ્વાતિ શાહ વાતનો દોર હાથમાં લેતાં કહે છે, ‘અનેક વર્ષોની મહેનત પછી થોડી મૂડી ભેગી થઈ એટલે દોઢ વર્ષ પહેલાંથી અમે ઘર જોવાનું શરૂ કર્યું. જોકે બજેટ બહુ રિસ્ટ્રિક્ટેડ હતું. નક્કી કરેલી રકમથી ઉપર જવું નહોતું. બસ, માત્ર એ જ પ્રાયોરિટી હતી કે દેરાસર નજીક જોઈએ. એ જ ચૉઇસને સેન્ટરમાં રાખીને અમે અનેક પશ્ચિમી પરામાં ઘર જોયાં, પણ બહુ મેળ બેસતો નહોતો. ત્યાં અમે જે ઘર લીધું એની ઑફર આવી. બજેટ વધી જતું હતું, પણ થયું કે જેવી જોઈએ છે એવી જગ્યા છે તો લેટ્સ પુશ અવરસેલ્ફ અને ૨૦૨૦ની શરૂઆતમાં અમે ટોકન મની આપ્યાં. આગળના માલિકનાં થોડાં પેમેન્ટ ડ્યુ હતાં એથી અમારું પેપરવર્ક ન થયું ત્યાં લૉકડાઉન આવ્યું.’
    ચૈતન્યભાઈ કહે છે, ‘એ અમારે માટે આશીર્વાદરૂપ રહ્યું, કારણ કે પેપરવર્ક ન થયું એટલે અમને પેલા એક્સ્ટ્રા પૈસા ભેગા કરવાનો સમય મળી ગયો અને સરકારની સ્ટૅમ્પ-ડ્યુટીમાં પણ ઘટાડો આવ્યો એટલે અમને એ ફાયદો પણ થઈ ગયો.’
    સ્વાતિબહેન કહે છે, ‘આમ દુનિયામાં ચારે તરફ તબાહી હતી, પણ આ સાલમાં અમારું સપનું આબાદ થયું. બેઉ બાળકો પણ ખુશ છે અને બા પણ ખુશ છે. ભલે હમણાં ત્યાં રહેવા નહીં જઈએ, પણ ૨૦૨૦માં અમને સપનાનું ઘર મળ્યું, પેમેન્ટમાં ફાયદો થયો એ ગુડ અને હૅપી ફીલિંગને લીધે અમે ૨૦૨૦ને થૅન્ક યુ કહીશું.’

    5/6
  • વર્લ્ડની બેસ્ટ એઇટ્થ રૅન્ક્ડ કૉલેજમાં ઍડ્મિશન જોઈતું હતું જે મળી ગયું ફિઝિયોથેરપીમાં બૅચલર કરીને માસ્ટર્સ માટે જ્યારે રિદ્ધિ શાહને યુનિવર્સિટી કૉલેજ લંડનનો ડેફિનેટ સ્ટુડન્ટનો લેટર હાથમાં આવ્યો ત્યારે ૧૦ મિનિટ સુધી તે સૂનમૂન થઈ ગઈ હતી, કારણ કે લૉટ્સ ઑફ ચૅલેન્જિસ, કટોકટી પછી વર્લ્ડની બેસ્ટ એઇટ્થ રૅન્ક્ડ કૉલેજમાં જોઈતું હતું એ જ સબ્જેક્ટમાં કૉલેજ ચાલુ થવાના આગલા દિવસે ઍડ્મિશન કન્ફર્મ્ડ થાય તો કોઈના પણ હોશકોશ ઊડી જ જાય.  ૨૪ વર્ષની ડૉ. રિદ્ધિ શાહ કહે છે, ‘૨૦૨૦નું વર્ષ મારે માટે અન-એક્સપેક્ટેડ ટર્ન અને ટ્વિસ્ટ લઈને આવ્યું. મારી એલ્ડર સિસ્ટર યુએસએ રહે છે. તેની પ્રેગ્નન્સીની ડ્યુ હતી એટલે મમ્મી ફેબ્રુઆરીમાં અહીંથી તેના ઘરે ગઈ. હું મારી એક્ઝામ પતે એટલે જવાની હતી, ત્યાં લૉકડાઉન આવ્યું. હવે મોટા ઘરમાં હું અને પપ્પા એકલાં. ફર્સ્ટ ટ્રિવિયા એ હતી કે હું બહુ જ ટૉકેટિવ અને પપ્પા બહુ શાંત. આખો દિવસ તેઓ તેમના કામકાજમાં વ્યસ્ત રહે. બધું જ બંધ, ક્યાંય જવાય નહીં, અવાય નહીં. મારો ટાઇમ કઈ રીતે નીકળે? આમેય, મારું અને પપ્પાનું કમ્યુનિકેશન બહુ ઓછું થાય. મમ્મી વૉઝ મિડ પૉઇન્ટ. હવે મમ્મી અમેરિકા. કરવું શું? ઍન્ડ ટ્વિસ્ટ એ આવ્યો કે અમે બે એકલાં પડ્યાં તો અમારી વચ્ચેનો આઇસ બ્રેક થયો. વી બિકમ ફ્રેન્ડ્સ. વાતો કરીએ, ગેમ્સ રમીએ, સાથે મળીને ઘરનાં કામ પણ કરીએ. બીજો ટ્રિવિયા એ હતો કે મને ઘરનાં કોઈ કામ ન આવડે. ઝાડુ કાઢતાં પણ નહીં અને કુકિંગ પણ નહીં, પણ લૉકડાઉનમાં ધીમે-ધીમે એ બશ્રું શીખી ગઈ જે હવે મને લંડનમાં પોસ્ટ ગ્રૅજ્યુએશન વખતે હેલ્પફુલ રહેશે.’ રિદ્ધિ આગળ કહે છે, ‘મારે માસ્ટર્સ UCLમાં કરવું છે એવું ડ્રીમ ખરું, પણ એમાં ઍડ્મિશન મળવું એ જસ્ટ ડ્રીમ જ રહે. ઇટ ઇઝ નોટ ઇઝી ઍટ ઑલ. મેં ઑપ્શન તરીકે યુકેની જ કાર્ડિફ અને નૉટિંગહૅમ યુનિવર્સિટીમાં પણ ઍપ્લિકેશન કરી હતી. માર્ચના ફર્સ્ટ વીકમાં કાર્ડિફથી તો મને કન્ફર્મેશન આવી ગયું, પણ મેં રાહ જોવાનું પસંદ કર્યું. એપ્રિલમાં નૉટિંગહૅમનો એક્સેપ્ટન્સ લેટર પણ આવ્યો અને સાથે શરત હતી કે ૬ વીકમાં ફી ભરીને સીટ રિઝર્વ કરવાની હતી, તો જ ત્યાંનું ઍડ્મિશન કન્ટિન્યુ રહે. વેલ, હૉપ્સ તો UCLના રાખ્યા હતા, પણ ત્યાંથી કોઈ મૂવમેન્ટ નહોતી. આખરે નક્કી કર્યું કે નૉટિંગહૅમમાં ૨૦૦૦ પાઉન્ડ ભરી દઈએ. ત્યાં જ લાસ્ટ બૅચના બે દિવસ બાકી હતા અને UCLમાંથી લેટર આવ્યો અને જરૂરી પેપર સબમિટ કરવાનો આદેશ પણ આવ્યો.’ રિદ્ધિએ એને માટે અહીંની યુનિવર્સિટીમાં ઍપ્લિકેશન કરી હતી, પણ ત્યાં એ લોકોએ ૧૫ દિવસ લગાવ્યા. આ બાજુ UCLના સત્તાવાળાઓ કોઈ સ્ટુડન્ટને ઍડ્મિશન આપતાં પહેલાં એ વિદ્યાર્થીઓ જે-તે કૉલેજમાં ભણ્યા હોય એ કૉલેજના ટીચર્સ સાથે તેના પર્ફોર્મન્સ વિશે વાત કરે. પછી જો યોગ્ય લાગે તો જ આગળ વધે. હવે રિદ્ધિના કાઉન્સેલરથી બાય મિસ્ટેક કૉલેજની કૉન્ટૅક્ટ-ડિટેલ્સ ખોટી ભરાઈ ગઈ એથી એ પ્રોસેસ પણ અપૂર્ણ રહી. ખેર, ખૂબબધાં અપડાઉન પછી ચમત્કાર થયો અને ઑનલાઇન કૉલેજ શરૂ થવાના આગલા દિવસે રિદ્ધિને કન્ફર્મ ઍડ્મિશન મળી ગયું. એ પછી તાત્કાલિક લંડનનો વિઝા પ્રોસેસ શરૂ કરીને ઘાટકોપર-ઈસ્ટમાં રહેતી રિદ્ધિ બીજી ડિસેમ્બરે ઊપડી ગઈ લંડન. રિદ્ધિ કહે છે, ‘અહીં પહોંચી અને એક એક્ઝામ થઈ ત્યાં તો પાછું લંડનમાં લૉકડાઉન આવી ગયું. આમ આ વર્ષમાં મારી લાઇફમાં અનેક વળાંક આવ્યા છે. બટ, લાસ્ટમાં એવરીથિંગ સેટ વેલ. ૨૦૨૦ આવી ચૅલેન્જિસ માટે તો યાદ રહેશે જ સાથે પપ્પા સાથે જે રીબૉન્ડિંગ થયું એ માટે વધુ મેમરેબલ રહેશે.’

    વર્લ્ડની બેસ્ટ એઇટ્થ રૅન્ક્ડ કૉલેજમાં ઍડ્મિશન જોઈતું હતું જે મળી ગયું
    ફિઝિયોથેરપીમાં બૅચલર કરીને માસ્ટર્સ માટે જ્યારે રિદ્ધિ શાહને યુનિવર્સિટી કૉલેજ લંડનનો ડેફિનેટ સ્ટુડન્ટનો લેટર હાથમાં આવ્યો ત્યારે ૧૦ મિનિટ સુધી તે સૂનમૂન થઈ ગઈ હતી, કારણ કે લૉટ્સ ઑફ ચૅલેન્જિસ, કટોકટી પછી વર્લ્ડની બેસ્ટ એઇટ્થ રૅન્ક્ડ કૉલેજમાં જોઈતું હતું એ જ સબ્જેક્ટમાં કૉલેજ ચાલુ થવાના આગલા દિવસે ઍડ્મિશન કન્ફર્મ્ડ થાય તો કોઈના પણ હોશકોશ ઊડી જ જાય. 

    ૨૪ વર્ષની ડૉ. રિદ્ધિ શાહ કહે છે, ‘૨૦૨૦નું વર્ષ મારે માટે અન-એક્સપેક્ટેડ ટર્ન અને ટ્વિસ્ટ લઈને આવ્યું. મારી એલ્ડર સિસ્ટર યુએસએ રહે છે. તેની પ્રેગ્નન્સીની ડ્યુ હતી એટલે મમ્મી ફેબ્રુઆરીમાં અહીંથી તેના ઘરે ગઈ. હું મારી એક્ઝામ પતે એટલે જવાની હતી, ત્યાં લૉકડાઉન આવ્યું. હવે મોટા ઘરમાં હું અને પપ્પા એકલાં. ફર્સ્ટ ટ્રિવિયા એ હતી કે હું બહુ જ ટૉકેટિવ અને પપ્પા બહુ શાંત. આખો દિવસ તેઓ તેમના કામકાજમાં વ્યસ્ત રહે. બધું જ બંધ, ક્યાંય જવાય નહીં, અવાય નહીં. મારો ટાઇમ કઈ રીતે નીકળે? આમેય, મારું અને પપ્પાનું કમ્યુનિકેશન બહુ ઓછું થાય. મમ્મી વૉઝ મિડ પૉઇન્ટ. હવે મમ્મી અમેરિકા. કરવું શું? ઍન્ડ ટ્વિસ્ટ એ આવ્યો કે અમે બે એકલાં પડ્યાં તો અમારી વચ્ચેનો આઇસ બ્રેક થયો. વી બિકમ ફ્રેન્ડ્સ. વાતો કરીએ, ગેમ્સ રમીએ, સાથે મળીને ઘરનાં કામ પણ કરીએ. બીજો ટ્રિવિયા એ હતો કે મને ઘરનાં કોઈ કામ ન આવડે. ઝાડુ કાઢતાં પણ નહીં અને કુકિંગ પણ નહીં, પણ લૉકડાઉનમાં ધીમે-ધીમે એ બશ્રું શીખી ગઈ જે હવે મને લંડનમાં પોસ્ટ ગ્રૅજ્યુએશન વખતે હેલ્પફુલ રહેશે.’
    રિદ્ધિ આગળ કહે છે, ‘મારે માસ્ટર્સ UCLમાં કરવું છે એવું ડ્રીમ ખરું, પણ એમાં ઍડ્મિશન મળવું એ જસ્ટ ડ્રીમ જ રહે. ઇટ ઇઝ નોટ ઇઝી ઍટ ઑલ. મેં ઑપ્શન તરીકે યુકેની જ કાર્ડિફ અને નૉટિંગહૅમ યુનિવર્સિટીમાં પણ ઍપ્લિકેશન કરી હતી. માર્ચના ફર્સ્ટ વીકમાં કાર્ડિફથી તો મને કન્ફર્મેશન આવી ગયું, પણ મેં રાહ જોવાનું પસંદ કર્યું. એપ્રિલમાં નૉટિંગહૅમનો એક્સેપ્ટન્સ લેટર પણ આવ્યો અને સાથે શરત હતી કે ૬ વીકમાં ફી ભરીને સીટ રિઝર્વ કરવાની હતી, તો જ ત્યાંનું ઍડ્મિશન કન્ટિન્યુ રહે. વેલ, હૉપ્સ તો UCLના રાખ્યા હતા, પણ ત્યાંથી કોઈ મૂવમેન્ટ નહોતી. આખરે નક્કી કર્યું કે નૉટિંગહૅમમાં ૨૦૦૦ પાઉન્ડ ભરી દઈએ. ત્યાં જ લાસ્ટ બૅચના બે દિવસ બાકી હતા અને UCLમાંથી લેટર આવ્યો અને જરૂરી પેપર સબમિટ કરવાનો આદેશ પણ આવ્યો.’
    રિદ્ધિએ એને માટે અહીંની યુનિવર્સિટીમાં ઍપ્લિકેશન કરી હતી, પણ ત્યાં એ લોકોએ ૧૫ દિવસ લગાવ્યા. આ બાજુ UCLના સત્તાવાળાઓ કોઈ સ્ટુડન્ટને ઍડ્મિશન આપતાં પહેલાં એ વિદ્યાર્થીઓ જે-તે કૉલેજમાં ભણ્યા હોય એ કૉલેજના ટીચર્સ સાથે તેના પર્ફોર્મન્સ વિશે વાત કરે. પછી જો યોગ્ય લાગે તો જ આગળ વધે. હવે રિદ્ધિના કાઉન્સેલરથી બાય મિસ્ટેક કૉલેજની કૉન્ટૅક્ટ-ડિટેલ્સ ખોટી ભરાઈ ગઈ એથી એ પ્રોસેસ પણ અપૂર્ણ રહી.
    ખેર, ખૂબબધાં અપડાઉન પછી ચમત્કાર થયો અને ઑનલાઇન કૉલેજ શરૂ થવાના આગલા દિવસે રિદ્ધિને કન્ફર્મ ઍડ્મિશન મળી ગયું. એ પછી તાત્કાલિક લંડનનો વિઝા પ્રોસેસ શરૂ કરીને ઘાટકોપર-ઈસ્ટમાં રહેતી રિદ્ધિ બીજી ડિસેમ્બરે ઊપડી ગઈ લંડન.
    રિદ્ધિ કહે છે, ‘અહીં પહોંચી અને એક એક્ઝામ થઈ ત્યાં તો પાછું લંડનમાં લૉકડાઉન આવી ગયું. આમ આ વર્ષમાં મારી લાઇફમાં અનેક વળાંક આવ્યા છે. બટ, લાસ્ટમાં એવરીથિંગ સેટ વેલ. ૨૦૨૦ આવી ચૅલેન્જિસ માટે તો યાદ રહેશે જ સાથે પપ્પા સાથે જે રીબૉન્ડિંગ થયું એ માટે વધુ મેમરેબલ રહેશે.’

    6/6
  • loading...

ફોટોઝ વિશે

અલ્પા નિર્મલ
વર્ષના અંતે આખા વર્ષનું સરવૈયું કાઢવાની પ્રથા છે. ‘ક્યા પાયા, ક્યા ખોયા’નાં લેખાંજોખાં નીકળે છે. એ અન્વયે ઈ.સ. ૨૦૨૦માં ગુમાવ્યાનું લિસ્ટ લાંબું છે. આખી દુનિયા આ વર્ષે કોવિડ, કોરોના, પેન્ડેમિક, લૉકડાઉન, ઇકૉનૉમિક ક્રાઇસિસમાં સપડાઈ રહી. સમસ્ત વિશ્વમાં વાઇરસની, નેગેટિવિટી અને દુઃખની જ વાતો છે, પણ કોઈ-કોઈ માટે ૨૦૨૦ તેમની લાઇફમાં માઇલસ્ટોન બન્યું. નકારાત્મકતા અને શોકના માહોલમાં પણ તેમનાં સપનાં પૂરાં થયાં, સુખનો સૂરજ ઊગ્યો અને ૨૦૨૦નું વર્ષ સોનેરી સંભારણું બની ગયું. અરે, એવા અન-એક્સપેક્ટેડ હૅપી ટર્ન આવ્યા કે આ વર્ષ ખુશીઓ, ઉમંગનું રહ્યું.
૨૦૨૦ના અંતિમ દિવસો ચાલી રહ્યા છે ત્યારે કષ્ટ ને કમઠાણની પારાયણ માંડવાને બદલે એ લોકોને મળીએ જેઓ આ વર્ષને ‘થૅન્ક યુ’ કહેવા માગે છે...

First Published: 27th December, 2020 18:11 IST
 
 
 
This website uses cookie or similar technologies, to enhance your browsing experience and provide personalised recommendations. By continuing to use our website, you agree to our Privacy Policy and Cookie Policy. OK