કાશ્મીર પરના હુમલા અને કાગારોળ દેશને સુરક્ષિત રાખવાની જવાબદારી ભારતની છે, કંઈ પાકિસ્તાનની નથી

Published: 9th December, 2014 06:29 IST

વારંવાર માર ખાઈને કાગારોળ કરવાની ભારતની બે દાયકા જૂની નીતિ જોઈને હવે મનમાં શંકા જાગે છે કે ક્યાંક એવું તો નથીને કે વિક્ટિમ હોવાની લાગણી પંપાળવામાં દેશની પ્રજા સુખ અનુભવે છે? મનોવિજ્ઞાનીઓ કહે છે કે કેટલાક લોકોને બિચારાપણું ગમતું હોય છે અને એમાં તેમને સુખનો અનુભવ થાય છે. અમે તો શાંતિપ્રિય પ્રજા છીએ, પણ પાડોશી અમને શાંતિથી જીવવા નથી દેતો એવા ગરીબડા રટણની આદત તો નથી પડી ગઈ?



કારણ-તારણ- રમેશ ઓઝા

જમ્મુ અને કાશ્મીરમાં ચૂંટણી હોય, ભારત અને પાકિસ્તાનના નેતાઓ વચ્ચે કોઈક સ્થળે બેઠક યોજાવાની હોય કે અમેરિકન પ્રમુખ ભારતની મુલાકાતે આવવાનો હોય, જમ્મુ અને કાશ્મીરમાં ત્રાસવાદી ઘટના અચૂક બને છે. આવું છેલ્લા દોઢ દાયકાથી જોવા મળી રહ્યું છે, જ્યારે અમેરિકન પ્રમુખ બિલ ક્લિન્ટન ૧૯૯૯માં ભારતની મુલાકાતે આવ્યા હતા. તેમણે તેમની મુલાકાતને નિષ્ફળ બનાવવાના ઇરાદા સાથે આતંકવાદીઓએ કરેલા હુમલા માટે કાશ્મીરની પ્રજાની માફી માગી હતી. આવું અનેક વાર બન્યું છે અને હવે તો એ લગભગ નિશ્ચિત ક્રમ બની ગયો છે.

આવી ઘટનાઓમાં આતંકવાદીઓનો હાથ છે એમાં કોઈ શંકા નથી. એમાં પાકિસ્તાનનો સીધો કે આડકતરો હાથ છે કે કેમ એ નક્કી કરવું હંમેશાં મુશ્કેલ હોય છે. ભારત સરકાર આરોપ કરે છે અને પાકિસ્તાન એનો અસ્વીકાર કરે છે. જે પુરાવાઓ મળે છે એ આતંકવાદીઓ પાકિસ્તાની નાગરિક હોવાના તથ્ય સુધી લઈ જાય છે, એનાથી આગળ નથી લઈ જતા. આવી ઘટનાઓ પાછળનો ઇરાદો લોકશાહી પ્રક્રિયાને અવરોધવાનો અને સહઅસ્તિત્વની સંભાવના તરફ લઈ જતી કોઈ પણ સમજૂતીને તોડી પાડવાનો હોય છે એ વિશે પણ કોઈ શંકા નથી. આવી ઘટનાઓ આવા અવસરે અચૂક થાય છે એ આપણો દોઢ દાયકાનો અનુભવ છે. સવાલ એ છે કે આટલા લાંબા અનુભવ પછી સતર્ક રહેવાની જવાબદારી આપણી કે પાકિસ્તાનની? શા માટે આવી ઘટનાઓ વારંવાર લાંબો અનુભવ હોવા છતાં બને છે. આનો એટલો જ નિષ્કર્ષ નીકળી શકે કે આપણે અનુભવમાંથી કંઈ શીખતા નથી.


દેશની સુરક્ષાની પહેલી જ્વાબદારી ભારત સરકારની છે, પાકિસ્તાનની નથી. વારંવારના અનુભવ પછી આપણે કેમ કશો બોધપાઠ નથી લેતા અને ક્યાં માર ખાઈ રહ્યા છે એ વિશે ચર્ચા કરવાની જગ્યાએ દર વખતે આમાં પાકિસ્તાનનો હાથ શોધવાની કસરત કરવામાં આવે છે. પાકિસ્તાનનો હાથ હોઈ શકે છે. આજ સુધી કોઈ જડબેસલાક પુરાવાઓ હાથ લાગ્યા નથી, પરંતુ માની લો કે હાથ લાગે તો ભારત શું પાકિસ્તાન પર હુમલો કરવાનું છે? ભારતને હુમલો પરવડે એમ છે? વિશ્વદેશો હુમલો કરવા દેશે? બીજું, પાકિસ્તાન પોતે જ આતંકવાદનું શિકાર છે. પાકિસ્તાનમાં જ્યારે પણ ચૂંટણી યોજાવાની હોય, ભારત અને પાકિસ્તાનના નેતાઓ વચ્ચે કોઈક સ્થળે બેઠક યોજાવાની હોય કે અમેરિકન પ્રમુખ પાકિસ્તાનની મુલાકાતે આવવાના હોય ત્યારે ભારતની જેમ પાકિસ્તાનમાં પણ આતંકવાદી હુમલા અચૂક થાય છે. એ હુમલાઓ ભારત પરના હુમલાઓ કરતાં વધુ ઘાતક હોય છે. કારણ કે આતંકવાદીઓ માટે પાકિસ્તાનમાં હુમલા કરવાનું આસાન છે. પાકિસ્તાને બાવળની ખેતી કરી હતી એની કિંમત એ ચૂકવી રહ્યું છે. આજે પાકિસ્તાન સામે અસ્તિત્વનું સંકટ છે. પાકિસ્તાન જગતનું એક નિષ્ફળ રાષ્ટ્ર છે, જે પોતે ટકી રહેવા ફાંફાં મારી રહ્યું છે અને જેના પર આતંકવાદી સંકટ આપણા કરતાં ૧૦૦ ગણું વધારે છે એને આરોપીના પીંજરામાં ઊભું રાખવાની કસરત કરવાથી શું વળવાનું છે?

પાકિસ્તાન સરકારે એક જમાનામાં સત્તાવાર રીતે સરકારી નીતિના ભાગરૂપે આતંકવાદી રાક્ષસો પેદા કર્યા હતા. એમાં પાકિસ્તાનને અમેરિકાએ પણ મદદ કરી હતી. પાકિસ્તાન એ નીતિની કિંમત ચૂકવી રહ્યું છે. પાકિસ્તાન હજી પણ એ નીતિને અનુસરી રહ્યું છે એવા ભારતના દાવાને જગતનો કોઈ દેશ સ્વીકારતો નથી. ભારતે ઊંધી કસરત કરવાની જગ્યાએ સુરક્ષાની કસરત કરવી જોઈએ. પહેલાં સુરક્ષા અને પછી આક્રમણ એ યુદ્ધનીતિનો અનિવાર્ય હિસ્સો છે.

ભારતના અત્યારના શાસકો માટે ઇઝરાયલ ર્તીથભૂમિ છે. તેઓ વારંવાર ઇઝરાયલનો દાખલો આપતા રહે છે. જુઓ, યહૂદીઓ મુસલમાનોનો કેવો મુકાબલો કરી રહ્યા છે. આપણે પણ પાકિસ્તાનને ખોખરું કરી નાખવું જોઈએ. આપણે ઇઝરાયલ જેટલી નાગાઈ શીખવાની જરૂર નથી અને એ દેશહિતમાં પણ નથી. ઇઝરાયલ આપણા જેવો પચરંગી દેશ નથી જેમાં વિવિધતામાં એકતા પણ હોય અને એકતાનો અભાવ પણ હોય. આમ ઇઝરાયલની આક્રમણ નીતિ આપણે અપનાવી શકીએ એમ નથી અને એ દેશહિતમાં પણ નથી, પરંતુ ઇઝરાયલની સંરક્ષણ નીતિ તો અપનાવી શકીએ કે નહીં? આમ કરવામાં વિશ્વનો કયો દેશ ભારતને રોકવાનો છે? પોતાનો જીવ બચાવવાનો અધિકાર માત્ર માણસ નથી ધરાવતો, આ સૃષ્ટિમાં દરેક જીવ ધરાવે છે. શા માટે સરકાર દેશના નાગરિકના સંરક્ષણની જડબેસલાક વ્યવસ્થા નથી કરતી? ચારે બાજુ દુશ્મન-દેશોથી ઘેરાયેલા ઇઝરાયલ પર ભારત કરતાં ઓછા હુમલા થાય છે, કારણ કે ઇઝરાયલને પોતાનો બચાવ કરતાં આવડે છે. હિન્દુ રાષ્ટ્રવાદીઓએ ઇઝરાયલનાં ઓવારણ લેતા રહેવાની જગ્યાએ ઇઝરાયલ પાસેથી બચતાં શીખવું જોઈએ.

જે સરકારના હાથમાં છે એ વિશે કોઈ વ્યવસ્થા કરવામાં નથી આવતી અને જે હાથમાં નથી એ વિશે કાગારોળ કરવામાં આવે છે. ભારતની આ નીતિને પરિણામે વિશ્વદેશો પણ હવે ભારતની કાગારોળને ગંભીરતાથી લેતા નથી. બે દિવસ પહેલાં કાશ્મીરમાં આતંકવાદીઓએ લશ્કરી છાવણી પર હુમલો કર્યો એની અમેરિકા સિવાય કોઈ દેશે નોંધ લીધી નથી. અમેરિકાના નિવેદનને બિટ્વીન ધ લાઇન્સ વાંચશો તો એમાં પણ સૂર પ્રગટ કરવામાં આવ્યો છે કે ભારતની સુરક્ષાની જવાબદારી ભારતની છે, પાકિસ્તાનની નથી. વારંવાર માર ખાઈને કાગારોળ કરવાની ભારતની બે દાયકા જૂની નીતિ જોઈને હવે મનમાં શંકા જાગે છે કે ક્યાંક એ તો નથીને કે વિક્ટિમ હોવાની લાગણી પંપાળવામાં દેશની પ્રજા સુખ અનુભવે છે? મનોવિજ્ઞાનીઓ કહે છે કે કેટલાક લોકોને બિચારાપણું ગમતું હોય છે અને એમાં તેને સુખનો અનુભવ થાય છે. આવી લાગણી પ્રજાકીય સાવર્‍ત્રિક પણ હોય છે. અમે તો શાંતિપ્રિય પ્રજા છીએ, પણ પાડોશી અમને શાંતિથી જીવવા નથી દેતો એવા ગરીબડા રટણની આદત તો નથી પડી ગઈ?

Loading...
 
 
This website uses cookie or similar technologies, to enhance your browsing experience and provide personalised recommendations. By continuing to use our website, you agree to our Privacy Policy and Cookie Policy. OK