સંતાનો મોટાં થઈને વૃદ્ધ માબાપની કાળજી નથી રાખતાં, સમાજમાં આવી તકલીફોનું નિવારણ શું?

Published: Nov 24, 2011, 09:50 IST

મારા છોકરાનાં લગ્નમાં અમે ખૂબ ઉત્સાહ બતાવેલો, પણ એ જ છોકરો ઘરવાળી પાછળ એટલો ઘેલો થયો કે અમારી લાગણીઓ ભૂલી ગયો. માબાપ પોતાના છોકરાઓ માટે પોતાનું સુખ કદી નથી વિચારતાં. છોકરાઓના ઉછેરમાં કદી દુ:ખ જેવું દૂર-દૂરથી પણ આવવા નથી દેતાં.



(સવાલ સેજલને - સેજલ પટેલ)


સવાલ : મારા છોકરાનાં લગ્નમાં અમે ખૂબ ઉત્સાહ બતાવેલો, પણ એ જ છોકરો ઘરવાળી પાછળ એટલો ઘેલો થયો કે અમારી લાગણીઓ ભૂલી ગયો. માબાપ પોતાના છોકરાઓ માટે પોતાનું સુખ કદી નથી વિચારતાં. છોકરાઓના ઉછેરમાં કદી દુ:ખ જેવું દૂર-દૂરથી પણ આવવા નથી દેતાં. બને એટલા ગુણો છોકરાઓમાં મૂકવાની કોશિશ કરે છે અને વિચારે છે કે આગળ જતાં તે અમારો કંઈક તો આદર કરશે.

અમારા છોકરાના ઉછેર વખતે અમે પણ એ જ વિચાર કયોર્ હતો. હું અને મારી ઘરવાળી છોકરા માટે થઈને બધાં જ સમાધાન કરતાં રહ્યાં, પણ પારકી આવેલી સ્ત્રી પોતાના ખોટા સ્વાર્થ માટે છોકરાને ગેરમાર્ગે દોરીને માબાપનું જીવન બરબાદ કરી રહી છે. આવા સમયે જે દુ:ખ થાય છે એની વ્યથા જીરવવી ખૂબ મુશ્કેલ હોય છે. મારા પેન્શનની રકમ પર પણ તેમનો ડોળો છે. એ તો ઠીક છે કે પેન્શન ડાયરેક્ટ અમારા ખાતામાં જમા થાય છે, નહીંતર એ રૂપિયા પણ અમને જોવા ન મળત. ઘર મારા નામે છે, પણ અમે ધણીબાયડી છોકરાના મહેમાન હોઈએ એમ રહીએ છીએ. શું અમે આ દિવસ માટે છોકરાઓને મોટા કરેલા? મારી આસપાસ આવાં ઘણાં રિટાયર્ડ માબાપો છે. અમે તો હજીયે એવી કોઈ તકલીફમાં નથી, પણ જેમને પોતાનાં સંતાનો તરફથી ત્રાસ મળે છે તેમની દયા આવે છે. સમાજમાં આવી તકલીફોનું નિવારણ શું?

- એન. એમ. જોશી માર્ગ

જવાબ : શરીરમાં જોશ હોય છે ત્યારે હોશ નથી હોતા એ વાત ખૂબ જ સાચી છે. બુઢાપાની એકલતા અને અસહાયતા કેવી હોય છે એ યુવાનીમાં નથી સમજાતું અને એટલે જ આપણે યુવાનીમાં આપણાં નાનાં બાળકોને વૃદ્ધત્વની કદર કરતાં શીખવી નથી શકતા. માણસ જે પોતાની યુવાનીમાં પોતાનાં સંતાનોને નથી શીખવી શકતો એ તેને ઘડપણમાં સમજાય છે. આજકાલના યુવાનો ઉછાંછળા થઈ ગયા છે એવું કહેવું સહેલું છે, પણ તેને સંસ્કાર આપવામાં વડીલોએ જ થાપ ખાધી છે એ સ્વીકારવું પડે.

દેખીતી રીતે જોવા જઈએ તો જે વહાલ વડીલોએ સંતાનોને આપ્યું એટલું જ વહાલ સંતાનોએ વડીલોની વૃદ્ધાવસ્થામાં પાછું આપવું જોઈએ, પરંતુ સંતાનોમાં એ સંસ્કાર ખૂબ નાની ઉંમરે બાળકોમાં સીંચવા પડે છે. પાકા ઘડે કાંઠા નથી ચડતા.

બીજું, મેં મારી આસપાસ જોયું છે કે જે વડીલોને સંતાનો નથી તેઓ તેમની સંભાળ રાખવાવાળું કોઈ નથી એ વાતે દુખી નથી થતા. પૈસેટકે હોય કે લાગણીઓની રીતે, તેઓ આપમેળે પોતાના ઘડપણની કાળજી રાખી લે છે. તેઓ પોતાની મનગમતી પ્રવૃત્તિઓ શોધીને એમાં રત થઈ જાય છે. બીજી તરફ સંતાનો ધરાવતા વડીલો છોરું કછોરું થયાના ગમમાં ઊંડા ઊતરી જાય છે. સંતાનના ઉછેર વખતે આપણને મનમાં ઊંડે-ઊંડે અપેક્ષા હોય છે કે આ મારી ઘડપણની લાકડી બનશે અને એ અપેક્ષા જ સમસ્યાની જડ છે. બાળકને ઉછેરવામાં આપણે ભલે બધું વહાલ ઢોળી દઈએ, જાણ્યેઅજાણે વહાલની સાથે જવાબદારી પણ આપી દઈએ છીએ.

અનેક વડીલો વૃદ્ધાશ્રમમાં જીવે છે એ આપણા સમાજની એ કરુણતા છે, પરંતુ વૃદ્ધોએ એ વાત પર રડી-રડીને જિંદગીને બેસ્વાદ ન બનાવવી. એ જ સુખી રહેવાનો ખરો ઉપાય છે.

Loading...
 
 
Loading...
Loading...
This website uses cookie or similar technologies, to enhance your browsing experience and provide personalised recommendations. By continuing to use our website, you agree to our Privacy Policy and Cookie Policy. OK