લોખંડનો પલંગ બની ગયો ઢાલ

૧૪ કલાક કાટમાળમાં ફસાયેલા રહીને જીવતા બહાર આવેલા રાજેશ દોશી બયાન કરે છે તેમની દાસ્તાન




મમતા પડિયા

૧૪ કલાક સુધી કાટમાળમાં માત્ર દોઢ બાય બે ફુટની જગ્યામાં ફસાયેલા પંચાવન વર્ષના રાજેશ દોશીના આ સંઘર્ષકાળમાં તેમનો લોખંડનો પલંગ ઢાલ બન્યો હતો. સતત ૧૪ કલાક શાંત મને ગભરાયા વિના ભગવાનના નામનું રટણ કરીને રાજેશ દોશી મોત સામે ઝઝૂમ્યા હતા. તેમના આ સંઘર્ષને જોઈને જરૂર કહી શકાય કે રામ રાખે તેને કોણ ચાખે. ઇન્ટેન્સિવ કૅર યુનિટમાં સારવાર લઈ રહેલા રાજેશ દોશીના ૧૪ કલાકની સંઘર્ષની દાસ્તાન તેમના જ શબ્દોમાં...



ghatkopar


આ ઘટના બની ત્યારે હું દીકરા દર્શન સાથે ફોન પર વાત કરી રહ્યો હતો. હું હાઇપર ડાયાબિટીઝનો પેશન્ટ છું અને દોઢેક મહિના પહેલાં મારા પગમાં થયેલા પરુને કારણે ઑપરેશન થયું હતું. હું પલંગ પર સૂતો હતો ત્યારે મારી નજર સામે સ્લૅબ પડ્યો. આ વિશે હું દર્શનને કહી જ રહ્યો હતો ત્યાં એકાએક ગંજીફાનાં પત્તાંની જેમ અમારું બિલ્ડિંગ તૂટી પડ્યું. મારા પગમાં ઑપરેશન થયું હોવાથી એ સમયે ભાગવાની તો શું મારામાં ચાલવાની ક્ષમતા પણ નહોતી. મને કંઈ સમજ નહોતી પડી રહી. અચાનક દીવાલ મારા માથે પડતી જોઈ, પણ મારાં ગયા જન્મનાં અને આ જન્મનાં કર્મે મારા ભીમ જેવા ભારે લોખંડના પલંગની ડિઝાઇન મારા માટે ઢાલ બની. પછી તો શું કહું. અંદાજે દોઢથી બે ફુટની જગ્યામાં કલાકો સુધી ફસાયેલો રહ્યો. સતત દીકરાને ફોન કરવાના પ્રયત્નો કર્યા. નિરંતર પ્રભુના જાપ જપ્યા. હું દર્શન સાથે ફોન પર વાત કરી રહ્યો હતો એટલે મોબાઇલ મારા હાથમાં જ હતો. મારા પર કેટલો કાટમાળ હતો એ તો પ્રભુ જ જાણે. હૃદયના એક ખૂણામાં હું બચી જઈશ એવો વિશ્વાસ હતો. કલાકોથી શાંત મને કરેલી પ્રાર્થના જાણે પ્રભુએ સાંભળી અને સાંજે પાંચ વાગ્યાની આસપાસ મારા મોબાઇલનું નેટવર્ક પાછું આવ્યું. મેં તરત દર્શનને ફોન કર્યો અને હું હેમખેમ છું એ જણાવ્યું. ફોન કર્યાના લગભગ બે-અઢી કલાકે ફાયર-બ્રિગેડના માણસોએ મને શોધી કાઢ્યો. મારા સુધી પહોંચવા માટે તેમણે એક ટનલ બનાવી હતી. આ ટનલ દ્વારા મારો દીકરો મને મળવા આવ્યો. એ સમયે મારી આંખ ભરાઈ ગઈ. મેં મારા દીકરાને કહ્યું કે હું સ્વસ્થ છું, મારી ચિંતા ન કરતો. મને પાણીની તરસ લાગી હતી. મારો દીકરો અને આ વિસ્તારનો સોહેલ ખાન વારંવાર ટનલમાં આવીને પાણી અને ગ્લુકોઝનાં બિસ્કિટ આપી જતા. રેસ્ક્યુ-ટીમે મને ડાયાબિટીઝનું ઇન્સ્યુલિન આપ્યું. મારા બન્ને પગ પલંગમાં ફસાયેલા હતા એટલે પેઇનકિલરનાં ઇન્જેક્શન પણ મને આપવામાં આવ્યાં હતાં. આખરે રાતે દોઢ વાગ્યે મને બહાર કાઢવામાં આવ્યો. મારી પત્ની અને દીકરાને જોઈને મારા શ્વાસમાં શ્વાસ આવ્યો. આ ઘટના માટે જવાબદાર સુનીલ શિતપને આકરામાં આકરી સજા મળવી જોઈએ. પોતાનું ઘર દરેક વ્યક્તિનું સપનું હોય છે અને અમારા સપનાને આ વ્યક્તિએ પોતાના ફાયદા માટે વેરવિખેર કરી નાખ્યું છે. અમને અમારું ઘર પાછું વસાવી આપવું જોઈએ.’

Comments (0)Add Comment

Write comment
quote
bold
italicize
underline
strike
url
image
quote
quote
smile
wink
laugh
grin
angry
sad
shocked
cool
tongue
kiss
cry
smaller | bigger

security code
Write the displayed characters


busy
This website uses cookie or similar technologies, to enhance your browsing experience and provide personalised recommendations. By continuing to use our website, you agree to our Privacy Policy and Cookie Policy. OK