દર્પણે શીખવાડ્યું : સ્વીકાર સૌનો, સંગ્રહ કોઈનો નઈ

હમણાં મારા સિદ્ધપુરના જૂના બંગલોને તોડી નવો બંગલો બનાવવાનો પ્લાન કર્યો, પણ જૂનો બંગલો તોડવા માટે મજૂરોએ બહુ પૈસા માગ્યા એટલે ઈશ્વરે આપેલી બુદ્ધિમાંથી થોડી વાપરીને બંગલોની બહાર મોટું બોર્ડ માર્યું

મનોરંજનથી મનોમંથન - સુભાષ ઠાકર

આ બંગલામાં રાત્રે ૮ વાગ્યે ‘પદ્માવત’ બતાવવામાં આવશે. યુ બિલીવ? વીસ મિનિટમાં તો એક ટોળાએ આખો બંગલો કડડડભૂસ કરી નાખ્યો ને બંગલાએ જમીનને દોસ્ત બનાવી દીધી. ટોળામાં ક્યાં બુદ્ધિ હોય છે? પણ ‘પદ્માવત’ના આ

આક્રોશથી-વિરોધથી ૩૫ વર્ષ પહેલાં મારા કાયમી ધોરણે વસાવેલા પીસને પદ્માવતી બનવાના અભરખા ઊપડ્યા. મેં સમજાવી, જો બકા, આપણાથી આવું ગાંડું સાહસ ન થાય; વાત વધી જાય ને રખેને એ લોકો તને ઉપાડી જાય તો કારણ વગર હું તો તારી જાણ બહાર જ વિધુર બની જાઉં ને મારું વિધુરપણું તું જ ન જોઈ શકે તો મારે એવી ઉતાવળ કરવી નથી.

‘ડરી ગયા? ગભરાઈ ગયા? પણ મારા માલવપતિ મુંજ, તમે એક વાત સમજી લો. ૮૦૦ વર્ષ પહેલાં જન્મેલી આ પદ્માવતીની ચિંતામાં હજારો નાગરિકો હમણાં હિંસા પર ઊતરી આવ્યા. પણ આના કરતાં અડધી ચિંતા જો દેશની હયાત સ્ત્રીઓની કરી હોત તો દેશમાં બળાત્કાર તો શું, એક નાનકડી છેડતીની ઘટના પણ ન થાત. સમજ્યા? હવે હું એક સ્ત્રી છું ને પદ્માવતી બનીને જ જંપીશ, જોઉં છું કોણ વિરોધ કરે છે. સંજય ભણસાલીની ન બની શકી તો તમારી.’

પછી દર્પણની સામે ઊભી રહીને શરૂ થઈ ગઈ.

‘સાંભળો છો? હું વાળ નાના કરાવું તો પદ્માવતી જેવી લાગીશ?’

‘એમ હોય તો કપાવી દે.’

‘તમે ખરા છો, કેટલી મહેનતથી લાંબા કર્યા ને તમે કહો છો કપાવી દે.’

‘તો જવા દે, નઈ કપાવ.’

‘પણ હવે તો નાના વાળ સરસ લાગે છે.’

‘તો કપાવને.’

‘પણ મારી ફ્રેન્ડ કહે છે કે પછી સારા નઈ લાગે.’

‘તો પછી નઈ કપાવ.’

‘અરે વાહ એ તો કહે, પણ મને લાગે છે કે સારા લાગશે જ.’

‘તો કપાવ.’

‘પણ પછી ચોટલો કે અંબોડો નઈ લઈ શકાય. પછી કહેતા નઈ.’

‘તો પછી જવા દે, નઈ કપાવ.’

‘ના, મારે એક વાર કપાવીને તો જોવા જ છે.’

‘તો કપાવજે.’

‘હું તો કપાવું, પણ પછી બગડી જાય તો

તમે જવાબદાર.’

‘તો જવા દે, નઈ કપાવ.’

‘ના, પછી શું છે કે નાના વાળ સંભાળવામાં

ઈઝી પડે.’

‘તો કપાવ.’

‘પણ સાચું કહું? અંદરથી ડર લાગે છે કે ખરાબ લાગશે તો? શું કહો છો?’

‘તો પછી નઈ કપાવ.’

‘હવે તો જે થવું હોય એ થાય. જેવું દેખાય એવું, પણ કપાવવા જ છે બસ.’

‘તો પછી કપાવ.’

‘એય, સાંભળોને. હું થોડા દિવસ મમ્મીને ત્યાં રોકાવા જઉં?’

‘તો નઈ કપાવ.’

‘અરે હું પિયર જવાની વાત કરું છું.’

‘તો પછી કપાવ.’

‘તમારી તબિયત તો સારી છેને? શું થયું?’

તો નઈ કપાવ. ના કપાવ. નઈ કપાવ...

હે વાચક, સમજું છું કે હવે તમારા મગજની નસ ખેંચાતી હશે, પણ મારી તો આખા શરીરની નસો ખંેચાવા લાગી છે. ‘પ્લીઇઇઇઝ, મને તું મુક્ત કર.’

મેં વિનંતી કરી.

‘ઓત્તારીની, તમને ગમે ને હું પદ્માવતી જેવી લાગું એ માટે તમારી રાય માગું છું કે વાળ કપાવું કે ન કપાવું ને તમે ઊકળો છો. ઠીક છે, હવે તો કપાવીને જ રહીશ.’

છેવટે કપાવ્યા. નાના વાળ જોઈ મેં રોમૅન્ટિક મૂડમાં શાંતિથી કીધું, ‘ડાર્લિંગ, મૈં તુમ્હારી ઝુલ્ફોં સે ખેલના ચાહતા હૂં.’

‘શ્યૉર, આખિર તુમ મેરે પતિ હો, કૈસે ઇનકાર કરું?’ આટલું બોલી માથામાંથી વાળની વિગ કાઢી મારા હાથમાં મૂકી. ‘લો ખેલા કરો, કાલે પાછી આપી દેજો ને મારા માટે એક નવું દર્પણ લેતા આવજો.’

યુ બિલીવ? મારો ગુસ્સો વધુ ઉગ્ર બન્યો. કીધું, ‘ડાર્લિંગ, હવે સાથે નઈ રહેવાય.’

‘કશો વાંધો નઈ.’ તે સહજતાથી બોલી, ‘આપણે સંસારના છેડા છૂટા કરી છૂટાછેડા લઈએ.’

બીજા દિવસે કેસ દાખલ ને જજની વાત શરૂ, ‘બહેન, તમારે છૂટાછેડા લેવા છે?’

‘તો મિલૉર્ડ, અમે શું અહીં કૅરમ રમવા આવ્યા છીએ?’ તે બોલી.

‘તો તમારે કયા ગ્રાઉન્ડ પર છૂટાછેડા લેવા છે?’

‘ગ્રાઉન્ડ? કોઈ પણ ચાલે! અમારા ઘર પાછળ ઝરણું છે એ ગ્રાઉન્ડ કે પછી આઝાદ મેદાનનું ગ્રાઉન્ડ કે અમારા ઘરની બહાર એક નાનું ગ્રાઉન્ડ છે, કોઈ પણ.’

‘અરે મારી મા, પાયામાં મુશ્કેલી શું છે?’

‘અરે પાયો તો ઈંટ અને કાંકરેટનો બનેલો છે. મજબૂત છે.’

‘અરે તો મૂળ વાંધો શું છે?’

‘વાંધો એ છે કે ગાડી મોટી છે ને ગૅરેજ નાનું છે.’

‘તમારા કુટુંબી સાથે સંબંધો કેવા છે?’

‘અરે મા-બાપ, કાકા-કાકી, બધાં સાથે જ રહીએ છીએ.’

‘તમારા વરે કોઈ દિવસ તમારા પર હાથ ઉપાડ્યો છે?’

‘હું ચીડવું તો મજાકમાં નાની ટપલી મારે, બાકી ક્યાં હિંમત છે?’

‘હે ભગવાન, તો પછી તમારે છૂટાછેડા શું કામ જોઈએ છે?’

‘ભગવાનને નઈ, મારા વરને છૂટાછેડા જોઈએ છે. તેનું માનવું છે કે તેની કોઈ વાત સમજાતી નથી. પદ્માવતી જેવી દેખાઉં એટલે દર્પણ મગાવ્યું. પચીસ વર્ષ પહેલાંના દસ રૂપિયાના દર્પણમાં હું રૂપાળી દેખાતી, પણ આજે સો રૂપિયાના દર્પણમાં હું રૂપાળી નથી દેખાતી. એવા દર્પણને ધોઈ પીવાનું?’

‘અરે ડોબી, એ દર્પણ છે. એ શીખવે છે, સ્વીકાર સૌનો સંગ્રહ કોઈનો નઈ. એમાં તું જુવાન કઈ રીતે દેખાય? ગમે તેવી મુશ્કેલીમાં હું દર્પણ સામે ઊભો રહું ને સામે દેખાતી મારી જાતને કહી દઉં છું. ચિંતા ન કર, આપણે લડી લઈશું.’

જજ હજી કોમામાં ગયા છે. પણ મિત્ર, તમે તો સમજ્યાને?

શું કહો છો?

Comments (0)Add Comment

Write comment
quote
bold
italicize
underline
strike
url
image
quote
quote
smile
wink
laugh
grin
angry
sad
shocked
cool
tongue
kiss
cry
smaller | bigger

security code
Write the displayed characters


busy
This website uses cookie or similar technologies, to enhance your browsing experience and provide personalised recommendations. By continuing to use our website, you agree to our Privacy Policy and Cookie Policy. OK