એક પગ ગુમાવ્યા પછી કોઈ કામ આપવા તૈયાર નહોતું, આજે આ પેઇન્ટર ભાઈ ૪૦ લોકોને રોજગાર આપે છે

દસ વર્ષ પહેલાં ચીનના ચૅન્ગચુન શહેરમાં રહેતા લી શુઍન્ગને કૅન્સરની ગાંઠને કારણે પગ કપાવવો પડ્યો હતો. પોતાની ક્ષમતા સાબિત કરવા આ ભાઈએ ફ્રીમાં કામ કરી આપવાનું શરૂ કર્યું ને જોતજોતામાં તો તેમનું કામ જબરદસ્ત વિસ્તર્યું. હવે શારીરિક રીતે અક્ષમ વધુ ને વધુ લોકોને કામ અપાવવું એ જ તેમનું સપનું છે





સેજલ પટેલ


જન્મથી જ શારીરિક અક્ષમતા હોય એવા લોકોમાં પોતાની નાની-મોટી અક્ષમતાઓનો સ્વીકાર કરવાની હામ પણ ક્યાંકથી આવી જ પડે છે. અઘરું પડે છે એવા લોકોને જેમને કુદરતે જન્મ તો નૉર્મલ આપ્યો હતો, પણ કોઈ રોગ કે અકસ્માતને કારણે શારીરિક અક્ષમતાનો સામનો કરવો પડે. જે લોકો ભગવાને આપેલી આ મુસીબતને ચૅલેન્જ તરીકે ઉપાડી લે છે તેઓ કસોટીમાંથી પાર ઊતરી જાય છે. ઉત્તર-પૂર્વ ચીનના ચૅન્ગચુન શહેરના બહુ ઓછું ભણેલા લી શુઍન્ગ નામના ૩૯ વર્ષના યુવાને પણ જાણે ભગવાને આપેલી ચૅલેન્જ ઉપાડી લેવાનું બીડું ઝડપી લીધું હતું.

૨૬ વર્ષની યંગ એજમાં લી શુઍન્ગને પગમાં ગાંઠ થઈ હતી. લોકોનાં ઘર રંગવાનું કામ કરી રોજનું રોજ કમાતા આ ભાઈએ શરૂઆતમાં તો એની સાવ અવગણના કરી, પણ જ્યારે ગાંઠ વધી ગઈ અને પીડા બેસુમાર થવા લાગી ત્યારે ડૉક્ટર પાસે ગયા અને નિદાન થયું કે લીને થયેલું ટ્યુમર કૅન્સરનું છે અને કૅન્સરનો ફેલાવો હાડકાંને પણ લાગી ગયો હોવાથી એટલો પગ કાપી નાખવો પડશે. પહેલાં ઘૂંટીથી થોડેક ઉપર સુધીનો ભાગ કાપવામાં આવ્યો. જોકે હજી એ રુઝાય અને સારું થાય એ પહેલાં તો સડો વધુ ઉપર ચડી ગયો અને આ વખતે ડૉક્ટરોએ લગભગ ત્રીજા ભાગનો ડાબો પગ કાપી નાખવો પડ્યો. બે-બે સર્જરીઓ કર્યા બાદ અને એક પગ ગુમાવ્યા પછી લી ડિપ્રેશનમાં સરી પડ્યો. કહેવાય છે કે ડિપ્રેશનમાં પડી રહેવું એ અમીરોને જ પોસાય. જ્યાં બે ટંકના રોટલાનો સવાલ હોય ત્યાં ડિપ્રેશન પણ ઝાઝું ન ટકી શકે. લી પાસે બે ચૅલેન્જ હતી. સૌથી પહેલી એ કે એક પગે તે પોતાનું કામ જાતે કરતો થઈને પોતાનામાં આત્મવિશ્વાસ ઊભો કરે. બીજો પડકાર એ હતો કે લોકો તેનામાં વિશ્વાસ મૂકીને તેને કામ આપે. વ્હીલચૅરમાં તો કદી નહીં બેસું એવું નક્કી કર્યા પછી લીએ કાખઘોડી લઈને કામ મેળવવા માટે ફરવાનું શરૂ કર્યું. જે શેઠને ત્યાં તે કામ કરતો હતો તેમણે પૈસાની થોડીક મદદ કરવાની તૈયારી બતાવી, પણ તેને લાયક કામ નથી એમ કહીને છોડી મૂક્યો. તેને લાગ્યું કે હવે તેણે જિંદગીભર આમ ઠેબાં ખાઈને જ જીવવું પડશે.

લીએ પોતાની ક્ષમતા સાબિત કરવા માટે લોકોને ફ્રીમાં કામ કરી આપવાની તૈયારી બતાવી. કેટલાક પરિવારોએ તેની પાસે નાનું-મોટું સમારકામ કરાવ્યું. સારું લાગતાં તેની પાસે ઘરનું રંગકામ કરાવ્યું. લગભગ એક વર્ષ સુધી તેણે ‘તમને ઠીક લાગે એટલા પૈસા આપજો’ એમ કહીને લોકો પાસેથી કામ મેળવ્યું. ટેબલ પર ચડીને કામ કરવાનું હોય કે નીચે બેસીને, બધું જ કામ તે જાતે કોઈની હેલ્પ વિના કરતો.

ટૂંક સમયમાં જ તેનું કામ એટલું વિસ્તર્યું કે તેણે પોતાની સાથે બીજા લોકોને કામ આપવાનું શરૂ કર્યું. વષોર્ની મહેનત પછી હવે તેણે ૪૦ કારીગરોને રોજગાર આપવાનું શરૂ કર્યું છે. એમાંથી કેટલાક તેના જેવા જ શારીરિક રીતે અક્ષમ લોકો છે. તે ફિઝિકલ પ્રૉબ્લેમ ધરાવતા લોકોને તેમની તકલીફને ધ્યાનમાં રાખીને કામ શીખવે છે. લી કહે છે, ‘હું હજીયે શારીરિક અક્ષમતા ધરાવતા વધુ ને વધુ લોકોને રોજગાર આપવા માગું છું. મને ખબર છે કે જ્યારે વ્યક્તિ પોતાનું અંગ ગુમાવે છે ત્યારે કેટલી હતાશાની ગર્તામાં ડૂબેલી હોય છે. આ અક્ષમતા લોકોને માનસિક રીતે પંગુ બનાવી દે છે. મારું એક જ સપનું છે કે શારીરિક અક્ષમતા પ્રત્યે સમાજનો દૃષ્ટિકોણ બદલાય અને તેમને પણ ગૌરવભેર પોતાની જિંદગી જીવવાનો અવસર મળે.’

Comments (0)Add Comment

Write comment
quote
bold
italicize
underline
strike
url
image
quote
quote
smile
wink
laugh
grin
angry
sad
shocked
cool
tongue
kiss
cry
smaller | bigger

security code
Write the displayed characters


busy
This website uses cookie or similar technologies, to enhance your browsing experience and provide personalised recommendations. By continuing to use our website, you agree to our Privacy Policy and Cookie Policy. OK